About Wim Tibackx

I am Wim Tibackx, the owner of this website. 18 years old. Fascinated by computers, music and politics.

Black screen (no backlight) after booting ubuntu 11.x

I had a problem where, after booting my Acer laptop I would get only a black screen. After some searching, I found out that the problem was that something shut off the backlight. It then took me a while to find information that I could actually understand but in the end I did find how to fix it. (Note: I’ve written this post as simple and in the most detail as I possibly could, to help users, like me, who are not so skilled in linux system administration)

To be honest, it is more of a workaround then a fix, but since not much seems to be happening in the bugreports… There are two parts: in the first part, we’ll fix it at boot time. To do so, open a terminal and sudo-open your favorite texteditor. (example: “sudo leafpad” or “sudo gedit”). When it opens, open the file “/etc/rc.local” (you can add that to the command to open the editor itself if you’d like). Normally, there is a whole bunch of comments (the lines starting with #) and then one line that says “exit 0″. Right above that line, type “sudo setpci -s 00:02.0 F4.B=00″. I’ve no clue as to what it does, but if you save that file and reboot your computer, you should see that it works (in my case, the backlight turned off, as it did before, but then turned on again a few seconds later).

The second part of the problem is to fix it so that when the screen resolution is changed, there is no problem. Again, it’s a bit of a stupid fix, and far from perfect, but it works. Again, open up your editor with sudo (as above, “sudo gedit” or something similar), but this time with a new file. Type in

#!/bin/bash

sudo setpci -s 00:02.0 F4.B=00

and save it in the /root directory (I named it fixbacklight.sh). Then, in your terminal, type “sudo chmod 0777 /root/fixbacklight.sh” (or whatever you named the file). Yes, I know giving 0777 permission to a file isn’t very save, but I didn’t want to bother searching the right permission. Then type in “sudo crontab -e”. This might ask you which editor you’d like, just type enter (it should suggest nano). If you haven’t used nano before, it might be a little difficult to use. Scroll to the bottom of the file with the down arrow and type in

* * * * * /root/fixbacklight.sh

Then use Ctrl+X to exit. It will ask you whether you want to save, type Y. Then it will ask you whereto, just type enter. Reboot and you should be ready. This, by the way, will execute that script (and thus turn on your backlight) every minute. It’s not perfect (as you might have to wait a while), but it does the job.

I hope this was of any use to someone :) .

Privatisering

Privatiseringen. Wikipedia definiëert het als:

Privatisering is het proces waarbij het eigendom van bedrijven en diensten overgaan van overheid naar de particuliere sector.

Het is natuurlijk een mooi principe, de benodigde fondsen, en dus de belastingen, la(a)g(er) houden door zich te beperken tot de diensten die de overheid moet bieden. Het probleem is echter dat onze Belgische staat als het op goeie privatiseringen aankomt echter niet zo’n fantastische geschiedenis heeft. Om maar één voorbeeld te geven: de privatisering van Electrabel. Zie ook dit dossier van Apache News Lab.

Ik ben geen econoom, bedrijfsleider of eender wat gerelateerd, maar toch wil ik in deze post mijn ideeën delen over privatisering. Als het niet baat, dan schaadt het ook niet.

Het hangt er natuurlijk van af wat je privatiseert. Dit is geschreven met privatiseringen van infrastructuur + diensten in gedachten, zoals bijvoorbeeld de nakende privatisering van NMBS Personenvervoer.

Infrastructuur

Een belangrijk item is dat de infrastructuur ten allen tijde in handen van de overheid moet blijven. Waarom? Wel, onze oppervlakte is beperkt, en al zeker als we eraan denken dat een groot deel van onze oppervlakte al volgebouwd is. Het wordt dus moeilijk om ieder bedrijf toe te laten infrastructuur te leggen (in het geval van NMBS spreek ik dan over sporen en stations, niet over treinloodsen). Het mag natuurlijk ook niet in handen van het ex-overheidsbedrijf blijven, dat zorgt voor oneerlijke concurrentie.

De infrastructuur moet dus in de overheid blijven, met toegankelijke processen voor alle exploitanten en de klanten.

Exploitanten

Elk bedrijf moet exploitant kunnen worden (aanvraag van vergunning?) indien het de exploitatie-reglementen van de infrastructuurbeheerder (overheid) naleeft (bijvoorbeeld, in het geval van NMBS: een bepaald veiligheidssysteem).

En hier wordt het dan een beetje specifieker. Ik zal twee situaties bespreken: NMBS en Electrabel.

NMBS

In geval van de NMBS is het relatief makkelijk. De exploitanten moeten aan de infrastructuurbeheerder kunnen doorgeven wanneer ze welke treinen waar willen laten rijden (liefst software-matig). At that time geeft de infrastructuurbeheerder dan softwarematig naar de treinen door welke routes (sporen, perrons) ze moeten gebruiken. Perrons kunnen bij wijziging van uurregeling vastgelegd worden, maar bovenstaande situatie moet mogelijk zijn in geval van onregelmatigheden, vertraging, …

Electrabel / Elektriciteitsmarkt

Ik ken niet zoveel van elektriciteit maar voor zover ik weet is het niet mogelijk om stroom van bron A naar verbruiker X en Y te sturen en stroom van bron B naar verbruiker Z. Hier moeten we het exploiteren dus iets aanpassen. Ik stel hier voor om het de verbruikers toe te laten een bepaalde leverancier (of een bepaalde soort stroom van een bepaalde leverancier) te kiezen. Op basis hiervan rekent de infrastructuurbeheerder dan maandelijks uit hoeveel stroom er van welke leveranciers/bronnen moet komen. Als de leverancier/bron niet voldoende kan produceren wordt er eerst naar andere bronnen van dezelfde levencier gekeken (met een boete, misschien?) dan naar andere leveranciers en uiteindelijk naar buitenlandse import.

De bottom line is: de huidige privatiseringen zijn rommelig en werken niet. Dit mogen we niet verder laten gaan. Dit is een voorstel, en mogelijk niet werkbaar in de praktijk, maar het is worth thinking about. Feedback is uiteraard welkom.

Pensioenen moet een lange termijn-beleid zijn

De minister van Pensioenen wil de pensioenen hier en daar veranderen. Nog voor het einde van het jaar. Het wordt namelijk te duur. Laat mij toe me daar grote vragen bij te stellen. Begrijp me niet verkeerd. Ja, de pensioenen zijn (te) duur en ja, ze moeten hervormd worden en zelfs ja, een eenvormig stelsel is waarschijnlijk beter. Dat is één kwestie. Dat we op korte termijn moeten besparen, is echter een andere kwestie.

Pensioenen is een lange termijn-beleid. Het gaat over dingen die zo fundamenteel belangrijk zijn dat je daar geen korte termijn beleid kan voeren. Voor de korte termijn-begrotingsproblemen moeten we naar andere zaken kijken, want op korte termijn de pensioenen veranderen is te pijnlijk en maakt té veel kapot.

Inderdaad, we moeten ook de pensioenen hervormen, maar door de verregaande gevolgen van zo’n hervorming moet dit in één brok en met een lange termijn visie gebeuren. Van Quickenborne wil een éénheidsstelsel? Wel dat moet de hervorming zijn (na sociaal overleg), maar dan op lange termijn. Werk het uit met de sociale partners, run simulaties, en stem het dan, met grondige overgangsperiodes. De mensen moeten de tijd hebben hun financiële situatie en planning bij te stellen.

Het zou stom zijn nu een kleine verandering te doen om dan over enkele jaren hetzelfde te moeten doen. Neen, we moeten nu een lange termijn-visie uitwerken zodat we over enkele jaren, liefst binnen deze regeerperiode, de lange termijn-visie in werking kunnen stellen. En ondertussen moeten we elders, waar het wel kan, op korte termijn besparen.

Open brief aan Groen! Antwerpen, Rood! Antwerpen en pvda Antwerpen: Laat mij links stemmen

Deze open brief stuurde ik als mail naar Mevr. Almaci (Groen!), de Antwerpse stuurgroep van Rood! en de pvda.

Beste Mevr. Almaci (Groen! Antwerpen), Antwerpse stuurgroep van Rood!, Contactpersoon pvda,

(Voor ik begin een kleine opmerking aan pvda: ik kon geen regionale e-mailadressen vinden, ik hoop dat mijn mail juist terecht komt.)
Ik zal mezelf even kort voorstellen. Ik ben Wim Tibackx, 18j. en inwoner van Antwerpen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 heb ik de eer om voor de eerste keer mijn stem te kunnen uitbrengen, maar gezien de omstandigheden lijkt dat niet zo’n fijne ervaring te gaan worden als ik me het had voorgesteld.
In de huidige situatie lijkt het erop dat ik mijn stem zal geven aan de open lijst van Groen!, sta me toe die keuze even toe te lichten:
  • De enige partijen die enig gewicht in de schaal kunnen leggen zijn: pvda, Rood!, Groen!, SP.a, CD&V, Open VLD, N-VA, LDD en VB (om eerlijk te zijn zou ik zelfs niet weten of er nog andere kleine partijen opkomen).
  • Aangezien ik eerder links geöriënteerd ben valt heel de centrum/rechterflank, vanaf CD&V al weg.
  • Aangezien SP.a Janssens op kop heeft, valt deze partij ook wel te rekenen tot de centrum/rechterflank, om nog maar te zwijgen over hun stadslijst met CD&V.
  • En dan komt het onzekere. Ik moet al jullie partijprogramma’s nog eens in detail raadplegen, maar met mijn beperkte kennis ervan is pvda iets te links voor mij, helaas.
  • Dan gaat het dus nog tussen Rood! en Groen!. Als we op de peilingen mogen afgaan (hoewel er sinds het nieuws van de stadslijst nog geen nieuwe peiling is) blijft Rood! eerder klein, dus lijkt de logische stem Groen!.
Waar ik echter voor vrees is dat mijn stem aan Groen! verloren zal gaan door
  • ofwel een blok van SP.a+CD&V met een absolute meerderheid
  • ofwel N-VA met een absolute meerderheid
  • ofwel (the horror!) een coalitie van SP.a, CD&V en N-VA
  • ofwel één van bovenstaande combinaties met Open VLD en/of LDD erbij.
Door de strijd tussen centrum en rechts lijkt links dus in een hoek gedrukt te worden. Een andere mogelijkheid is dat SP.a+CD&V een coalitie zoekt met Groen! (specifieke vraag aan Groen!: zouden jullie hierin stappen / vanaf welk percentage / met welke accenten en garanties?), maar volgens de peilingen zal de linkse macht (die van Groen! dus) daarin eerder klein zijn (eventueel met Rood! erbij? Zelfde specifieke vraag aan Rood!).
Wat ik concreet aan jullie wil vragen is: vorm een alternatief. Ik weet dat Rood! al een kartel/eenheidslijst zocht met pvda, maar dat dit idee niet is doorgegaan. Nu, sinds de stadslijst, de linkse stem in Antwerpen nog meer bedreigd wordt, wil ik jullie alledrie vragen om dit opnieuw te overwegen.
Beste Groen!, Rood! en pvda: Alstublieft, vorm een links front in Antwerpen tegen de centrum bedreiging van SP.a+CD&V en de rechtste bedreiging van N-VA. Overstijg de partijpolitieke verschillen en zorg ervoor dat de Antwerpenaren een valabele linkse optie hebben zonder de de facto vrees dat de stem verloren gaat. Kom met een gemeenschappelijk project voor Antwerpen dat de beste stuurlui niet aan wal maar op het schip zet.
Ik wil links stemmen in 2012 in Antwerpen. Ik vraag u, geef me die optie. Alstublieft.
Met Vriendelijke Groeten,
Wim Tibackx
Antwerpenaar
(contactgegevens weggeknipt)

Recht van antwoord: GroeNoord en de heraanleg van de Keyserlei

Update: Na het publiceren van deze blogpost heb ik op twitter met de twitter-persoon van GroeNoord een gesprek gehad en daarbij moet ik zeggen dat ik me nu wel kan vinden in hun standpunten. Ik heb het gesprek even in een afbeelding gegoten: (klik voor grotere versie)

Gisteren blogde ik over #Occupy(Antwerp) en de heraanleg van de Keyserlei, hoe deze twee verbonden zijn en waarom dat aanleiding gaf tot mijn beslissing om niet meer deel te nemen aan #Occupy.

Zonet kreeg ik via een tweet van GroeNoord een link naar één van hun blogposts, waarin men hun ingenomen standpunt uitlegde.

groeNoord voert vandaag opnieuw actie voor het behoud van de lindebomen op de Keyserlei.  Deze zullen sneuvelen bij de geplande heraanleg, die vandaag van start zou gaan. Met elke linde verdwijnt echter niet alleen een stukje schaarse stadsnatuur, maar ook een luchtzuiveraar en een natuurlijk koelsysteem tijdens hete zomers. Het stadsbestuur is bijzonder eigengereid te werk gegaan: de gemeenteraad is niet geconsulteerd, het advies van de districtstraad van district Antwerpen is genegeerd, en honderden bezwaarschriften zijn zonder meer van tafel geveegd. ‘t Stad is van iedereen, maar blijkbaar toch een beetje meer van burgemeester en schepenen.

Wel, beste mensen van GroeNoord, als ‘t stad inderdaad deze werkwijze hanteerde – ik geef toe dat ik te weinig historische achtergrond heb in het dossier, mea culpa - dan ligt daar inderdaad een probleem.

In de officiële communicatie is misleiding troef. Op tekeningen en computersimulaties wordt de vernieuwde Keyserlei steevast voorgesteld met grote bomen. Er wordt echter nooit bij verteld dat het met de huidige plannen tientallen jaren zal duren vooraleer de nieuwe bomen op de Keyserlei groot zullen zijn, en de grandeur zullen hebben van de huidige lindebomen. Wie beweert dat een klein, jong boompje evenwaardig is aan een grote, volwassen boom is niet goed bij zijn verstand. Toch is het juist dat wat de stad doet. En met haar flitsende stadspropaganda probeert ze de Antwerpenaar met een kluitje in het riet te sturen.

Aha, daar zit het belangrijke punt, en ook het probleem dat ik net heb met jullie actie. Als ik jullie goed begrijp, gelieve me te corrigeren mocht dit niet zo zijn, is het het feit dat er geen gelijkwaardige vervanging zou zijn voor de huidige lindebomen de hoofdmoot van het probleem, correct? Daar zijn we het dan over eens. Maar ik denk dat het dan duidelijker en logischer zou zijn dat jullie de misleidende communicatie en de slechte planning van de stad aanvechten en eisen dat men bijvoorbeeld gedeeltelijk volgroeide bomen herplant naar de Keyserlei, zoals men bijvoorbeeld met de Olympische Spelen in Londen doet, om hetzelfde probleem dat jullie aankaarten te voorkomen.

Dat gezegd zijnde blijft mijn mening over de vastkoppeling van #OccupyAntwerp aan jullie actie dezelfde, maargoed, daar hebben we het nu niet over. Ik denk dat we kunnen besluiten, indien mijn assumptie correct was, dat we dus eigenlijk dezelfde overtuiging hebben, maar het anders communiceren.

Waarom ik niet meer naar #Occupy ga en over de bomenkap op de Keyserlei

Update: GroeNoord contacteerde mij en ik publiceerde daarop een nieuwe post.

Ik ben één keer naar #OccupyAntwerp gegaan en heb achteraf een speech gepubliceerd die ik wou gegeven, maar niet gegeven heb. Ik was van plan opnieuw te gaan (na mijn examens, weliswaar, zijnde nu), maar heb beslist dat niet meer te doen.

Ik heb ook enkele IRC-meetings van #OccupyBelgium bijgewoond en dat is de finale trigger geweest om te beslissen mezelf los te maken van #Occupy. De betreffende meeting, maandag 31 okt, was op het moment dat ik vertrok reeds een uur bezig (de OccupyBelgium meetings duurden gemakkelijk enkele uren), maar dat was absoluut geen probleem. Wat ik wel het probleem vond was de snelheid, of gepaster: traagheid. Een uur in de meeting was er verslag uitgebracht van 2 voorbije meetups, ik twijfel al of de meeting hiervoor het geschikte platform was, maargoed. Daarna waren we verzand geraakt in een discussie over de taal waarin de meeting moest gehouden worden.

Hoewel dat an sich mij niet het probleem leek legt het wel een fundamenteel probleem bloot: geen leiderschap. Echter, in de Occupy-beweging is dat niet per sé een probleem, aangezien de Occupy-beweging, volgens eigen verklaringen, geen leiders heeft. Alleen geloof ik dat dat in dit stadium geen werkbare vorm is. Er moeten leiders zijn om alles in goede banen te leiden en er moeten vaste afspraken gemaakt worden.

Een ander punt was voor mij dat lokale Occupygroepen zich niet steeds aan hun woord hielden. Met hun woord bedoel ik één principe in het bijzonder: Occupy is neutraal. Dat staat sterk in contrast met bijvoorbeeld OccupyAntwerp die volledig met naam achter de actie tegen de bomenkap op de Keyserlei gaat staan (waarover verder in deze post meer). Ze neemt dus publiekelijk een standpunt in dat deze actie steunt en is dus niet langer neutraal.

Om even verder in te gaan op de bomenkap op de Keyserlei, ik snap die actievoerders niet. Wat achtergrond hier: de Keyserlei (tussen Centraal Station en Meir) wordt heraangelegd tot “groene boulevard”. Het wordt een zone 30 met gedeeltelijk enkelrichtingsverkeer. Er komt meer ruimte voor de zwakke weggebruiker en de terassen van de horeca worden gevoelig groter. De bomen worden verder vervangen door een andere soort die meer licht moet doorlaten.

Ik ben voor de heraanleg. De Keyserlei kan dat gebruiken, een heraanleg. Verder is minder verkeer daar ook wenselijk. Voor het plaatselijke milieu, maar vooral ook voor de verkeersdoorstroming. Rooseveltplaats-Keyserlei-Meir-Astridplein is verschrikkelijk in de spits. De actiegroepen lijken echter vooral voort te gaan op slogans en pas bij ver doorklikken op websites en blogposts te nuanceren. De bomenkap wordt te weinig gekaderd, hun standpunt over de heraanleg zit verborgen achter oppervlakkige slogans. Ik steun de acties dus niet.

Verder geloof ik ook niet meer in de werking van Occupy. Op een plein je mening verkondigen en dan in groepjes gaan samenzitten naargelang wie waarin geïnteresseerd is. Ik geloof er niet in. Naar oplossingen zoeken moet genuanceerd en gebaseerd op feiten kunnen. Op een plein gaat dat niet.

Er zijn dus enkele redenen waarom ik mezelf niet meer aan Occupy koppel: Ik geloof niet in de werking, het gaat te traag, en lokaal overtreed Occupy haar principes. En nee, daar later op terug komen gaat niet. Gedane zaken nemen geen keer, in zaken zoals deze.

Geloof me, ik sta nog steeds achter dezelfde idealen, maar niet met Occupy.

Linux, browser operating systems, user interfaces and more

I like the idea of open source software and I try to use the open source alternative to any closed source software I may need whenever possible, though sometimes I just choose for the closed source software instead of the open source solutions. Such a choice might have a couple of reasons.

On my laptop, I have Ms Windows 7 and Ubuntu 11.10 (just reïnstalled today) in dual boot. I mainly use Windows, however, as the ugly ubuntu user interface bugs me, and then I’m not only talking about Unity but also about Gnome 2. (By the way: Gnome 3 is not an option for me. I *need* multiple windows open). One of the things that bugs me about Unity is the global menu that they borrowed from Mac. It is all but user-friendly or intuitive and the fact that, by default, the Unity application bar (or whatever it is called) disappears when you maximize an application is just plain stupid. Of course, you can change it, but if you want a gui to change it? Guess what, you have to install an application! Well, that is *very* user-friendly, Ubuntu…

So, let’s talk about office suites. I use Ms Office, Google Docs and Libreoffice, in that order. I use Google Docs because I like the idea of having everything in the cloud and installing as little as possible, but for some stuff, you just need more. However, when it comes to Ms Office vs Libreoffice, I can choose without a doubt. Again, when being used to the beauty and convivialité (that must be one of the few french words that I like and spontaneously use) of Ms Office, using Libreoffice is like going back in time 10 years. The disorganized and unstructured UI, the endless menu’s, … I didn’t really like the ribbon at first, but now I must say that Microsoft nailed it.

It seems like a general thing, open source being less convivial and good-looking then its closed-source counterpart.

There is also the ever-lasting conflict between much configuration options for advanced users and few configuration options for novice users. I don’t see why that has to be a problem. Haven’t software installers had options for that for quite some years now? “Click here if you would like to change the default options (advanced users)” or something like that? Why can’t we just, when making accounts on an operating system, indicate which level of experience the user has? For example: when I’m installing ubuntu and I make my user account I could indicate that I am an advanced user and thus which to see more configuration options. For novice users, these options could be hidden, totally hidden or hidden behind the click of a button.

I already said that I like having my stuff in the cloud. I mainly use Google Chrome as my browser (dev channel, synced through my google account) and I have many tabs open. The tabs from my previous session open by default so most of the times I have between 10 and 30 tabs open at the same time. I, however, like having some web applications in separate windows and chrome lets me solve this elegantly with the “Create application shortcuts” option. The application, in a seperate window, launched right from my windows taskbar! Great! I am also planning to do some research on Chromium OS in the next few months.

However, as I understand it and as I’ve seen so far, you can’t run classical applications on that thing, which is logical. However, sometimes that may be needed. To come to the point of my post, I want to try to combine these three things: A linux distribution with (a) a simple, up-to-date and elegant UI; (b) A difficulty setting for user account based upon which options can be hidden or shown; (c) A web-first strategy going as far as being a bit of a browser on it’s own.

Now, that may be a little vague. How do I see this concretely? As for the first part, I’ll explain how my windows is set up: I have the task bar to the right of my screen with the small icons option on. Now, why do I do that? The small icons option is just because I like the smaller icons and I think the big icons are too big (and, truth be told, because I have so many icons on there, that windows shows a scroll bar to display them all if I use big icons). Second of all, I have it to the right of my screen because (a) it doesn’t draw much attention; and (b) most screens are wider then they are high, these days. So that is what I would propose for this distro: an application bar, default to the right, with combined application launchers and indicators, like in Windows 7/Unity.

As for the web-first thing: I imagine switching between webkit (default) and GNOME 2 as is needed per application. Either webkit could be directly built-in to the operating system, or a chromium-build could be built in. Of course, advanced users should probably be able to configure this, but switching from webkit/chromium to gecko/firefox could be a bit of a hassle. I also imagine a different kind of desktop. One where it would be more like a home screen with a search bar (internet and local) and widgets (both stuff like facebook status updates and your computer’s CPU usage should be possible). So, that would be kind of a combination of the Unity lens-stuff and a traditional desktop. Optimally, this would also be implemented in HTML5/CSS 3/JS.

I do realize that these are all rough concepts and I am not a designer nor a software programmer (I am a webdeveloper) but I am planning to actually look into this because I am sick of searching for a linux distro with a UI that I like to just end up with the same old stuff.

De speech die ik op #OccupyAntwerp 22 okt wilde geven, maar niet gegeven heb

Ik kom net terug van #OccupyAntwerp. Ik ben wat vroeger doorgegaan, aangezien de meeste zaken wat afgelopen leken te zijn. Er waren vele interessante speeches, maar één van de redenen waarom ik er was heb ik niet gehoord. Ik heb nog wel even overwogen zelf een speech te geven, maar zo onvoorbereid voor een grote groep spreken… misschien een volgende keer. Ik wil nu echter al wel delen wat ik had willen zeggen. Hieronder heb ik dan maar een speech geschreven, misschien dat ik hem nog wel eens geef…

Goedemiddag,

Ik heb, net als velen onder jullie, enkele redenen om hier te zijn. Ik wil het echter over één van die redenen hebben.

Voor de duidelijkheid, eerst wat inleiding. Ik ben Wim Tibackx, 17 jaar en eerstejaarsstudent Toegepaste Informatica. Eén van de vakken die wij in die opleiding krijgen heet “Boekhoudkundig Inzicht”. Vorige donderdag (20 okt) hadden we het in de les onder andere over loonsberekening en belastingen. Uiteraard weet je de vage lijnen al: 13,07% Werknemers-RSZ-bijdrage; een stevige som bedrijfsvoorheffing; progressieve inkomensbelasting enzovoorts. De berekening maken en met de cijfers geconfronteert worden is echter heel wat anders.

Vrijdagavond, dan, keek ik op het internet naar een oude Terzake-uitzending. Men had het over de notionele intrestaftrek. Ik had al wel eens van het woord gehoord, maar specifiek zeggen wat het was kon ik niet. Voor wie in dezelfde situatie zit: het is een mechanisme dat bedrijven toelaat om het deel van hun winst dat ze terug in het bedrijf investeren van de belastingen aftrekken.

Ik wil van goede wil zijn en geloven dat dat voor kleine bedrijven goed en zelfs nodig kan zijn, maar ik ben ook realistisch. Door dit mechanisme kunnen grote bedrijven wettelijk zeer kleine sommen tot geen belasting betalen.

Iemand van de PvdA schreef er een boek over, dat 50 van zo’n bedrijven besprak. Zo is er bijvoorbeeld AB Inbev, dat in 2009 3,9 miljard euro winst realiseerde en de mooie som van 0,0 euro belastingen betaalde op die winst. De normale belasting op winst is 33,99%. Zo is er ArcelorMittal, dat vandaag al veel vernoemd werd door het downsizen van hun fabriek in Luik. Die betaalden in 2009 een 400 euro belastingen.

Het is zelfs zo dat bedrijven die hier belastingen “betalen” op hetzelfde geld in het buitenland geen belasting meer moeten betalen. Daardoor zetten veel multinationals in België hun interne bank op. Zo is er een Fins energiebedrijf, dat enkele honderden miljoenen euro via een Belgisch bedrijfje stuurde en daarop 0 euro belastingen betalen. “Maar het systeem creërt jobs” zeggen Reynders en het VBO dan in koor. Die interne bank van het Fins energiebedrijf stelde in 2009 3 mensen te werk: één fulltime, één halftime en één 25%. Voor 2008 werkte er zelfs maar één persoon halftime. Jobs, zegt u, mr. Reynders? Dat zijn geen jobs.

Het ergste vind ik dan nog, om even heel politiek te worden, dat die, excuse my language, sjoemelaar, keer op keer herverkozen wordt en zo al 11 jaar Financiën in handen heeft. En met Di Rupo I is er veel kans dat hij het weer krijgt.

Daarom sta ik hier vandaag. Onder andere daardoor ben ik verontwaardigd.

Edit: spelfoutje :)

Waarom ik zaterdag 22 okt naar #OccupyAntwerp ga

Op 22 oktober is het #OccupyAntwerp op de Groenplaats (meer info op de fbpage). En aangezien iedereen zijn/haar eigen redenen heeft om daar te zijn, deel ik hier de mijne.

Dexia

De recente redding van Dexia kan de federale overheid zuur opbreken, mocht niet alles gaan als gepland. Verder brengt het de gemeenten in gevaar en (via de Gemeentelijke Holding) dus ook de gewesten. De oplossing van de gewesten had echter veel van dit alles kunnen voorkomen (en was ze ook niet gewoon logischer geweest?).

Politieke erfenis

We staan voor grote besparingen. De overheid en dus ook de bevolking. Echter lijkt dit niet door te dringen tot de politici. Vroeger niet en nu te weinig. Nu wordt er eindelijk gesnoeid in de lonen van kamerleden. Met 5%, van de 103.794€/jaar + premies dat ze verdienen.

Het is in ons land ook gebruikelijk om de moeilijkste, belachelijkste, duurste(?) constructies op te zetten, kwestie van een compromis te bereiken. We kunnen natuurlijk nog lang palaveren over waarom het zo moeilijk is in dit land compromissen te maken, maar de grond van de zaak is dat dat het land niet vooruit helpt. Het is tijd dat de politici gaan voor wat werkt in plaats van wat hen de meeste stemmen oplevert.Ten einde dat te bekomen zou het bijvoorbeeld al helpen dat er een federale kieskring is voor de federale verkiezingen.

Grote bedrijven

Veel grote bedrijven betalen zeer weinig of geen belasting. Bij aardling enkele cijfers. Electrabel dreigt met sancties als de nucleaire taks wordt verhoogt. En eerder zijn ze ook al de regering te slim af geweest of hebben ze zelfs de wet gedicteerd. Het grootste probleem is dat het zelfs legaal is voor die grote bedrijven om zo weinig belasting te betalen.

Zo, dat zijn alvast enkele redenen. Na zaterdag kan ik er waarschijnlijk nog wel wat meer bedenken.

Besparingen

Zondag 16 oktober 2011, 12:25. In De Zevende Dag (#7dag) gaat het om besparingen. In de video-inleiding zijn beelden te zien van protesten, van gewone burgers die hun mening geven over Europese ondersteuning. Dan zien we beelden van Europese staatshoofden, Merkel en Sarkozy om precies te zijn. En dan komt er een beeld van een wacht, in “traditionele” klederdracht. Een beeld dat, mijns inziens, sprekend is voor de opgave waar onze regeringen voor staan.

Die wacht staat daar puur voor entertainment. Voor beveiliging hebben we immers modernere methoden dan een persoon in — bij gebrek aan een beter woord — verouderd uniform en met een sabel. Entertainment, goed en wel, maar entertainment dat betaald moet worden. De persoon zelf, de klederdracht, de organisatie van dit personeel, …

Tegenover het totaal dat moet bespaard worden in alle Europese landen zijn dit uiteraard kleine kosten, maar 100 muntjes van 1 eurocent maken 1 euro. Als de politici het oprecht goed menen met hun bevolking en met hun landen, dan moeten ze eerst naar de overheden zelf kijken. De onnodige kosten wegnemen. Sure, het uniform van die wacht is mooi om zien, maar de kost om deze wachten daar te zetten, wherever het was, weegt niet op tegen de entertainmentwaarde.

Er zijn tal van mogelijkheden om te besparen, onder andere gedeeltelijk door investeringen. De economie volledig herstellen kan je immers alleen door investeringen. Om maar enkele dingen te noemen:

  • Informatisering: Goed, ik spreek nogal voor eigen winkel hier, maar door meer te informatiseren, op alle niveau’s kunnen de running costs sterk naar beneden. Verder kan er, indien grondig uitgevoerd, sneller worden gewerkt. Zoals vermeld, moet dit op alle niveau’s. Bij onze overheden, bij Europa (waarom zouden die mandatarissen zelfs naar Brussel/Straatsburg/… moeten? Vergaderen gaat evengoed digitaal?!), …
  • Eerlijke politieke verloning: om maar enkele dingen te noemen: het loon van Barosso, wat Dehaene verdient als Europarlementslid (304 euro per dag aanwezig?! Hoe is dat niet schandalig?)
  • Bovenstaand voorbeeld van de wacht. Even onomwonden gezegd: fuck traditie, we moeten besparen.
  • Op Vlaams niveau: het derde net voor de VRT terwijl ze hun twee huidige kanalen nog niet zonder herhalingen kunnen vullen, laat staan met kwaliteitsvolle programma’s.
  • En als u mij wat langer geeft kan ik ongetwijfeld nog wel wat zaken bedenken :)
Beste heren en dames politici, laten we daar eens mee beginnen.